قندهار امر داد كه از جلو هجوم دشمن تا هرات و كابل عقب بكشند و منتظر امر ثانى شاه باشند . خود امير در 10 دسامبر 1878 در دربار بزرگى بايستاد و به مردم ابلاغ كرد كه : « من به بلخ و از آنجا به سنت پترسبرگ مىروم تا قضيهء تجاوز انگليس را در يك كنفرانس بين المللى طرح و حق افغانستان را اعاده كنم . غريو از مردم برخاست و فريادها بلند شد كه : غلط است ، ما بايد با شمشير از دشمن جلوگيرى كنيم . امير برآشفت و نپذيرفت و مثل يك پادشاه مستبد نعره زد كه : چيزى كه من مىدانم شما نمىدانيد . . . امير شير على خان به عجله تهيهء سفر ديد و در 13 دسمبر كتبا به انگليسها از قصد و عزيمت خود خبر داد . امّا انگليسها مىدانستند كه دولت روس قادر به آتش كردن يك گلوله هم در برابر امپراتورى برتانيا نيست . متعاقبا امير شير على خان و حرم و اولاد او و يك عده وزراء و مأمورين و افسران با شش هزار عسكر به استقامت بلخ حركت كردند . درحالىكه قاضى قادر و سردار شير على خان او را ترك نمىكردند . هيأت روسيه نيز در اين سفر شامل بود . امير شير على خان در اول جنورى 1879 وارد شهر مزارشريف شد و خواست مستقيما به قلمرو روسيه داخل شود . ولى مردم و سپاه بلخ نگذاشتند و جنرال فيض محمد خان به امير شير على خان گفت كه ما علم جهاد بلند مىكنيم و با انگليس درمىآويزيم . امير از ترس قيام سپاه فسخ عزيمت كرد . . . ولى امير شير على خان ناگهانى مريض شد و در 21 فبرورى 1879 به عمر 65 سالگى چشم از جهان پوشيد . » « 1 »

--> ( 1 ) . افغانستان در مسير تاريخ ، چاپ احسانى ، ص 974 .